HISTORIA GIMNAZJUM IM IM. ŚW. FRANCISZKA

2000 Rok Wielkiego Jubileuszu skłaniał do wielu dzieł ku czci Chrystusa Pana, od Którego zaczęła się nowa era. Był to czas refleksji, uwielbienia Boga za dzieło odkupienia, wezwania do pokuty i pojednania, przeproszenia i dziękczynienia. Bł. Jan Paweł Wielki inspirował wielu twórców dzieł, zachęcał ich do podejmowania działania dla dobra nowych pokoleń. Właśnie w tym duchu powstała myśl, aby u boku działającego od ponad pół wieku liceum, utworzyć także gimnazjum. Miała to być jedna mała klasa, ku naszemu wielkiemu zdumieniu, natychmiast urosła do trzech oddziałów, większych niż planowaliśmy.

O. Prowincjał Kazimierz Malinowski wraz ze swą Radą nadał nowemu dziełu Franciszkańskiej Prowincji św. Antoniego i bł. Jakuba Strzemię status Gimnazjum im. św. Franciszka. Urząd Miasta w Legnicy wpisał Gimnazjum do rejestru szkół 21 maja 2001 r. Legnicki Biskup Tadeusz Rybak udzielił błogosławieństwa i pozwolenia, aby gimnazjum, podobnie jak liceum, miało charakter szkoły katolickiej,.

W roku szk. 2001/2002 mieliśmy 60 uczniów. Znamiennym zjawiskiem był fakt, że nauczyciele z różnych szkół chętnie kierowali swe dzieci do naszego gimnazjum. W wielu szkołach publicznych pojawiły się bardzo poważne problemy wychowawcze. Rodzice w trosce o dobro swoich dzieci, z zaufaniem kierowali swe córki i synów do franciszkańskiego gimnazjum. Nie zawiedli się, ponieważ rzeczywiście tu nie było agresji, wymuszeń, wulgaryzmu czy lekceważenia nauczycieli.   Do tej pory panują tu: przyjaźń, poczucie bezpieczeństwa, miła atmosfera, warunki sprzyjające wzrastaniu w wierze oraz rozwojowi zainteresowań. Klasy staraliśmy się utrzymać mało liczne, choć czasem planowane 18 osób nieco wzrastało, nawet do 21, ale dołączali tak dobrzy uczniowie, że trudno ich było nie przyjąć, a uczniowie chętnie ich przyjmowali.

Profesorowie, którzy przez kilkanaście lub więcej lat uczyli tylko w liceach, teraz z wielką obawą podejmowali nauczanie i wychowanie wśród młodszych. Okazało się jednak, że praca wśród gimnazjalistów jest radością. Młodzi niezwykle chętnie podejmowali trud nauki

i kształtowania charakteru. W niektórych gimnazjach nauczyciele z lękiem idą na lekcje, w naszym gimnazjum nie ma powodu do obaw. Wielu, bardzo wielu profesorów, chciałoby uczyć w takiej szkole.

Z każdym rokiem do Gimnazjum im. św. Franciszka zgłaszało się coraz więcej osób. Powstawały więc nowe oddziały aż do 6. Więcej nie zmieści się w naszych budynkach. Z tego to powodu były lata, gdy musieliśmy korzystać z sali parafialnej. W 2005 r. nasza Franciszkańska Prowincja zdecydowała o zakupie dla młodzieży naszej szkoły, porzuconego budynku przy ul. Senatorskiej 1. Przez prawie dwa lata (od 2003 r.) mieliśmy z Wojewódzkim Urzędem Marszałkowskim umowę użyczenia sal tego budynku. Budynek służył niegdyś komunistycznym organom powiatowej PZPR, potem okresowo jako Pogotowie Chirurgiczne. Trzeba było dokonać ogromnych, bardzo kosztownych prac adaptacyjnych na potrzeby szkoły.

Tam wielka biblioteka, siłownia, kaplica, czytelnia, księgowość, kolejne pracownie informatyczne, chemiczne i inne znalazły wreszcie obszerne pomieszczenia.

Trzeba było jednak jeszcze stworzyć lepsze warunki dla sportu. Dlatego w 2007 r. zbudowaliśmy salę gimnastyczną. Kosztowna, wymagała bardzo wiele wysiłku, zabiegów, ale jest bardzo ładna, służy doskonale młodzieży. Tak siłownia jak i ta sala są bardzo dobrze wyposażone. Sport jest na tyle ważny, że postanowiliśmy zbudować jeszcze jedną, tym razem o wiele większą halę sportową. Sale lekcyjne oraz sportowe są klimatyzowane. Nawet ta wielka hala w zimie jest ogrzewana a w lecie chłodzona.

Od początku uczniowie Gimnazjum im. św. Franciszka okazali się bardzo dobrymi w poziomie zachowania i w nauce. Jest bardzo długa lista nagród dla naszych uczennic i uczniów w różnych dziedzinach.

Utworzenie Gimnazjum w pewnym stopniu jest nawiązaniem do tradycji prowadzenia tego typu szkoły przy klasztorze w dawnych wiekach w tym miejscu.

godło

logo bip